( 1 ) پرده‌نشينان پارسا ، پس گفتم : آن زنى كه بر كيش سالم بن ابى حفصه است ؟ فرمود : نه ، گفتم : آن زنى كه بر كيش ربيعة الرأى است ؟ فرمود : نه . ولى تزويج كن از دخترهاى جوان كه زير سرپرستى پدرانند و اظهار كفر نمىكنند و آنچه را هم كه شما از امر مذهب مىدانند نمىدانند ، گفتم : جز اين است كه يا مؤمن هستند و يا كافر ؟ در پاسخ فرمود : آن دختر روزه مىدارد و نماز مىخواند و از خدا مىترسد و با تقوى است ولى مذهب و عقيدهء شما را نمىداند ، من گفتم : خدا عز و جل فرموده است ( 2 سوره تغابن ) : « او است آن كسانى كه شما را آفريده است پس برخى از شما كافرند و برخى از شما مؤمن » نه به خدا احدى از مردم نيست كه مؤمن نباشد يا كافر نباشد ( واسطه‌اى در ميان نيست ) گويد : پس امام باقر ( ع ) فرمود : اى زراره ! قول خدا از گفتهء تو راست‌تر است ، ندانى كه خدا عز و جل مىفرمايد ( 103 سوره توبه ) : « در آميختند كردار شايسته را با كردار بد اميد است كه خدا توبهء آنها را بپذيرد » چون فرمود : عسى ، يعنى اميد است ، من گفتم : آنها هم نيستند جز مؤمن و يا كافر . گويد : پس فرمود : چه گوئى در قول خدا عز و جل ( 98 سوره نساء ) : « جز مستضعفان از مردان و زنان و كودكانى كه نه چاره توانند و نه راه را مىدانند » كه به ايمان رسند ، من در پاسخ گفتم : آنان هم در متن واقع يا مؤمن باشند يا كافر ، امام ( ع ) فرمود : به خدا نه مؤمن باشند و يا كافر ، سپس رو به من كرد و فرمود : چه گوئى در بارهء اصحاب اعراف ؟ من گفتم : آنان هم يا مؤمن باشند و نه كافر ، اگر به بهشت روند پس مؤمن باشند و اگر به دوزخ روند كافرند ، فرمود : به خدا نه مؤمن باشند و نه كافر ، اگر مؤمن بودند مانند ديگر مؤمنان ،